بسم الله الرحمن الرحیم
همونطور که همه اطلاع دارید چند وقت قبل مستندی با نام ظهور نزدیک است در کشور منتشر شد.به شخصه کاری به درست یا غلط بودن مطالب اون ندارم. اما به یک چیز عمیقاً اعتقاد دارم و اون اینکه در پس هر یک از علاماتی که برای هر یک از اشخاص وجود داره معانی و مفاهیم عمیق تری وجود داره که اگر واقعاً هدفمون کشف حقایق باید بیشتر به اونها توجه کنیم.
همون طور که همه اطلاع دارید جنجالی ترین شخصی که براش مصداق مشخص شده بود شخصی بود به نام شعیب بن صالح.من به اینکه چه کسی شعیب بن صالح است اصلاً کاری ندارم اما چیزی که بیش از همه نظرم رو جلب کرد نام های شعیب و صالح در این اسم بودن.نام هایی که در اولین برخورد با این کلمه زهنم رو متوجه نام دو تن از پیامبران به نام های صالح و شعیب کرد.دو پیامبری که بارها نامشون در قران کریم اومده .برای همین با خودم گفتم سری به قران کریم بزنم و ببینم در مورد این دو شخص در اونجا چی گفته شده.البته از اون جایی که صالح نام پدر و شعیب نام اصلی خود فرمانده ی سید خراسانیه پس به نظرم اومد که حتماً صفات ذکر شده برای حضرت شعیب متناسب با صفات و ویژگی هایی که خود فرماندهی سید خراسانی داره و صفات ذکر شده برای حضرت صالح صفاتی که برای بیان ویژگی های پدر فرمانده ی سید خراسانی بیان شدن.دوستان توجه کنن که من قصد هیچ مصداق یابی ندارم و فقط قصدم بیان ویژگی های حضرت شعیب و حضرت صالح به وسیله ی قران کریم و با کمک از تفاسیر نمونه و المیزان هستش
حضرت شعیب علیه السلام و حضرت صالح علیه السلام در قرآن:
1 -حضرت شعیب(ع)،مردی از جنس مردم:
وَ إِلىَ مَدْیَنَ أَخَاهُمْ شُعَیْبًا.....(اعراف85)و به سوی (قوم)مدین برادرشان شعیب را فرستادیم.....
وَ إِلىَ مَدْیَنَ أَخَاهُمْ شُعَیْبًا قَالَ یَاقَوْمِ اعْبُدُواْ اللَّهَ..... (هود84)
و به سوی(قوم)مدین برادرشان شعیب را فرستادیم. گفت ای قوم من خدارا بپرستید......
وَ إِلىَ مَدْیَنَ أَخَاهُمْ شُعَیْبًا فَقَالَ یَاقَوْمِ اعْبُدُواْ الله.....(عنکبوت36): و به سوی(قوم)مدین برادرشان شعیب را فرستادیم. گفت ای قوم من خدارا بپرستید......
با رجوعی که من به تفاسیر داشتم دلیل اینکه از حضرت شعیب به عنوان برادر یاد شده این بود که که ایشان پیامبری بوده که از متن مردم برانگیخته شده.بر خلاف برخی از پیامبران مانند حضرت رسول(ص) که از خانواده بزرگان بنی هاشم بودند ویا حضرت ابراهیم(ع)که عموی ایشان از اشراف بود ویا حضرت سلیما ن(ع)و.....
در حقیقت این آیات بیانگر صمیمیت زیاد میان حضرت شعیب(ع) و قوم ایشان است.
2.جلوگیری از توزیع ناعادلانه منابع بین مردم،از رسالتهای اصلی حضرت شعیب(ع):
«وَ إِلىَ مَدْیَنَ أَخَاهُمْ شُعَیْبًا قَالَ یَاقَوْمِ اعْبُدُواْ اللَّهَ مَا لَکُم مِّنْ إِلَاهٍ غَیرُْهُ قَدْ جَاءَتْکُم بَیِّنَةٌ مِّن رَّبِّکُمْ فَأَوْفُواْ الْکَیْلَ وَ الْمِیزَانَ وَ لَا تَبْخَسُواْ النَّاسَ أَشْیَاءَهُمْ وَ لَا تُفْسِدُواْ فىِ الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلَاحِهَا ذَالِکُمْ خَیرٌْ لَّکُمْ إِن کُنتُم مُّؤْمِنِین»
و بر مردم مدین برادرشان شعیب را فرستادیم. گفت: اى قوم من، اللَّه را بپرستید، شما را خدایى جز او نیست، از جانب پروردگارتان نشانهاى روشن آمده است. پیمانه و ترازو را تمام ادا کنید و به مردم کم مفروشید و از آن پس که زمین به صلاح آمده است در آن فساد مکنید، که اگر ایمان آوردهاید، این برایتان بهتر است.(اعراف85)
وَ یَاقَوْمِ أَوْفُواْ الْمِکْیَالَ وَ الْمِیزَانَ بِالْقِسْطِ وَ لَا تَبْخَسُواْ النَّاسَ أَشْیَاءَهُمْ وَ لَا تَعْثَوْاْ فىِ الْأَرْضِ مُفْسِدِین
اى قوم من، پیمانه و ترازو را از روى عدل، کامل ادا کنید و به مردم چیزهایشان را کم مدهید و چون تبهکاران در زمین فساد مکنید(هود85)
أَوْفُواْ الْکَیْلَ وَ لَا تَکُونُواْ مِنَ الْمُخْسِرِینَ-
وَ زِنُواْ بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِیم
وَ لَا تَبْخَسُواْ النَّاسَ أَشْیَاءَهُمْ وَ لَا تَعْثَوْاْ فىِ الْأَرْضِ مُفْسِدِینَ
پیمانه را تمام بپردازید و کمفروشى مکنید
و با ترازوى درست وزن کنید
به مردم کم مدهید و بىباکانه در زمین فساد مکنید(الشعراء 181-183)
همانطور که مشاهده میکنید حضرت شعیب(ع) بارها نسبت به ناعادلانه بودن وضع اقتصادی جامعه،به مرفهین آن هشدار داده و سعی در اصلاح آن نموده است.
3.تهمت دروغگویی به حضرت شعیب(ع):
الَّذِینَ کَذَّبُواْ شُعَیْبًا کَأَن لَّمْ یَغْنَوْاْ فِیهَا الَّذِینَ کَذَّبُواْ شُعَیْبًا کاَنُواْ هُمُ الْخَاسِرِین
آنان که شعیب را به دروغگویى نسبت دادند، گویى که هرگز در آن دیار نبودهاند.[طبق تفسیر المیزان این نشانه وطن فروشی مخالفان شعیب(ع)است] آنان که شعیب را به دروغگویى نسبت دادند خود زیان کردند. (اعراف-92)
وَ مَا أَنتَ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَ إِن نَّظُنُّکَ لَمِنَ الْکَاذِبِین
تو نیز بشرى همانند ما هستى و مىپنداریم که دروغ مىگویى(الشعراء-186)
4.مخالفان حضرت شعیب(ع) ادعا میکردند که برنامه ها و سیاست های ایشان بسیار زیانبار است:
وَ قَالَ المَْلَأُ الَّذِینَ کَفَرُواْ مِن قَوْمِهِ لَئنِِ اتَّبَعْتُمْ شُعَیْبًا إِنَّکمُْ إِذًا لَّخَاسِرُون
مهتران قومش که کافر بودند، گفتند: اگر از شعیب پیروى کنید سخت زیان کردهاید(اعراف-90)
5.خرافاتی خواندن حضرت شعیب(ع) توسط مخالفین:
قَالُواْ یَشُعَیْبُ أَ صَلَوتُکَ تَأْمُرُکَ أَن نَّترُْکَ مَا یَعْبُدُ ءَابَاؤُنَا أَوْ أَن نَّفْعَلَ فىِ أَمْوَالِنَا مَا نَشَؤُاْ إِنَّکَ لَأَنتَ الْحَلِیمُ الرَّشِید
گفتند: اى شُعیب، آیا نمازت به تو فرمان مىدهد که ما آنچه را پدرانمان مىپرستیدند ترک گوییم، یا در اموال خود آن چنان که خود مىخواهیم تصرف نکنیم؟ به راستى تو مردى بردبار و خردمند هستى(هود-87)
واضحترین چیزی که در این آیه نمود پیدا کرده،استهزاء اعتقادات حضرت شعیب(ع) توسط مخالفان ایشان است.آنجا که میگویند:« أَ صَلَوتُکَ تَأْمُرُکَ أَن نَّترُْکَ مَا یَعْبُدُ ءَابَاؤُنَا...».
اگر به تفاسیر مراجعه کنید می بینید که قریب به اتفاق آنها دلیل این حرف مخالفان را استهزاء اعتقادات و اعمال حضرت شعیب(ع) میدانند.اصلا حالت کنایی از لحن آیه مشخص است:-آیا نمازت به تو فرمان میدهد!!!؟
6.تحقیر بسیار شدید حضرت شعیب(ع) توسط مخالفان:
قَالُواْ یَاشُعَیْبُ مَا نَفْقَهُ کَثِیرًا مِّمَّا تَقُولُ وَ إِنَّا لَنرََئکَ فِینَا ضَعِیفًا وَ لَوْ لَا رَهْطُکَ لَرَجَمْنَاکَ وَ مَا أَنتَ عَلَیْنَا بِعَزِیز
گفتند: اى شعیب! ما بسیارى از حرفهاى تو را نمىفهمیم. ترا در بین خود ناتوان مىبینیم. اگر به خاطر بستگانت نبود، سنگسارت مىکردیم و تو نزد ما عزیز و محترم نیستى.(هود-۹۱)
7. بَقِیَّتُ اللَّهِ خَیرٌْ لَّکُمْ إِن کُنتُم مُّؤْمِنِین:
هرگاه این آیه شریفه را میخوانیم ناخودآگاه به یاد مهدی فاطمه(ع) میفتیم.هر سال در نیمه شعبان این آیه شریفه را بر درودیوار محل و مسجد میبینیم.احادیث زیادی هم شنیده ایم که بقیت الله در این آیه تفسیر به وجود مبارک حضرت مهدی(عج) میشود.برای مثال امام باقر(ع) میفرمایند:« نخستین سخنى که قائم علیه السلام پس از قیام خود مىگوید این آیه است" بَقِیَّتُ اللَّهِ خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ" سپس مىگوید منم بقیة اللَّه و حجت و خلیفه او در میان شما، سپس هیچکس بر او سلام نمىکند مگر اینکه مىگوید: السلام علیک یا بقیة اللَّه فى ارضه»این آیه شریفه تنها یک بار در قرآن کریم آمده و آنهم از جانب حضرت شعیب(ع) خطاب به قوم خود.
آیاتی از قرآن درباره ی حضرت صالح(ع) :
وَإِلى ثَمُودَ أَخاهُمْ صالِحاً قالَ یا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَکُمْ مِنْ إِلهٍ غَیْرُهُ هُوَ أَنْشَأَکُمْ مِنَ الأَرضِ وَاسْتَعْمَرَکُمْ فِیها فَاسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ إِنَّ رَبِّى قَرِیبٌ مُجِیبٌ؛
و به سوى ثمودیان برادرشان صالح را فرستادیم. او گفت: اى قوم، خدا را بپرستید، معبودى جز او ندارید، وى شما را از زمین آفرید و شما را به آبادانى آن وا داشت، بنابراین از او آمرزش بخواهید و به نزدش توبه کنید. پروردگارم به شما نزدیک بوده و دعایتان را مستجاب خواهدکرد.
قالُوا إِنَّما أَنْتَ مِنَ المُسَحَّرِینَ * ما أَنْتَ إِلّا بَشَرٌ مِثْلُنا فَأْتِ بِآیَةٍ إِنْ کُنْتَ مِنَ الصّادِقِینَ * قالَ هذِهِ ناقَةٌ لَها شِرْبٌ وَلَکُمْ شِرْبُ یَوْمٍ مَعْلُومٍ * وَلاتَمَسُّوها بِسُوءٍ فَیَأْخُذَکُمْ عَذابُ یَوْمٍ عَظِیمٍ؛
بدو گفتند: تو جادوگرى. تو مانند ما بشر هستى و اگر راست مىگویى نشانه و معجزهاى ارائه بده. صالح گفت: این شترى است که در روز مشخصى آب مىآشامد و شما نیز روز معینى براى آشامیدن آب دارید؛ بدان صدمه و آسیبى نرسانید، زیرا به عذاب روز قیامت گرفتار خواهید شد.
قالَ یا قَوْمِ لِمَ تَسْتَعْجِلُونَ بِالسَّیِّئَةِ قَبْلَ الحَسَنَةِ لَوْلا تَسْتَغْفِرُونَ اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ * قالُوا اطَّیَّرْنا بِکَ وَبِمَنْ مَعَکَ قالَ طائِرُکُمْ عِنْدَ اللَّهِ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ تُفْتَنُونَ؛(6)
گفت: اى قوم، چرا شما قبل از کار نیک، شتاب به گناه دارید؟ چرا از خدا آمرزش نخواستید تا شاید مورد لطف او قرار گیرید؟ گفتند: ما تو و همراهانت را به فال بد مىگیریم. وى گفت: فال بدِ شما نزد خداست، بلکه شما مردمى هستید که مورد آزمایش قرار گرفتهاید.
اشراف متکبّر، مؤمنان را بر ایمانشان مورد نکوهش قرار مىدادند، ولى مطمئن شدند مؤمنانى که از دیدگاه آنان خوار و ناتوان شمرده شدند، کسانىاند که به رسالت حضرت صالح ایمان آوردندهاند.
قالَ المَلَأُ الَّذِینَ اسْتَکْبَرُوا مِنْ قَوْمِهِ لِلَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا لِمَنْ آمَنَ مِنْهُمْ أَتَعْلَمُونَ أَنَّ صالِحاً مُرْسَلٌ مِنْ رَبِّهِ قالُوا إِنّا بِما أُرْسِلَ بِهِ مُؤْمِنُونَ * قالَ الَّذِینَ اسْتَکْبَرُوا إِنّا بِالَّذِى آمَنْتُمْ بِهِ کافِرُونَ؛
سران قومش که تکبر ورزیده بودند، به کسانى که ناتوان شمرده شده بودند و ایمان آورده بودند، گفتند: آیا مىدانید که صالح از نزد پروردگارش فرستاده شده؟ گفتند: ما بدانچه او برایش فرستاده شده ایمان داریم. آنان که کبر ورزیده بودند. گفتند: ما به آنچه شما ایمان آوردهاید کافریم.
وَکانَ فِى المَدِینَةِ تِسْعَةُ رَهْطٍ یُفْسِدُونَ فِى الأَرْضِ وَلا یُصْلِحُونَ * قالُوا تَقاسَمُوا بِاللَّه لَنُبَیِّتَنَّهُ وَأَهْلَهُ ثُمَّ لَنَقُولَنَّ لِوَلِیِّهِ ما شَهِدْنا مَهْلِکَ أَهْلِهِ وَ إِناّ لَصادِقُونَ * وَمَکَرُوا مَکْراً وَمَکَرْنا مَکْراً وَهُمْ لایَشْعُرُونَ * فَانْظُرْ کَیْفَ کانَ عاقِبَةُ مَکْرِهِمْ أَنّا دَمَّرْناهُمْ وَقَوْمَهُمْ أَجْمَعِینَ * فَتِلْکَ بُیُوتُهُمْ خاوِیَةً بِما ظَلَمُوا إِنَّ فِى ذلِکَ لَآیَةً لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ؛
در آن شهر نُه تن [از سران قبیله] بودند که در زمین تباهى کرده و گامى در راه اصلاح برنمىداشتند. آنان گفتند: هم قسم شوید تا بر او و خانوادهاش شبیخون زنیم و سپس به اولیاى او بگوییم که ما در ماجراى کشتن او حضور نداشتهایم و در گفتار خود صادقانه هم هستیم. آنان مکر و حیلهاى کردند و ما نیز حیله و مکرى انجام دادیم، در حالى که آنها نمىدانستند. اکنون ببین سرانجام مکر و حیله آنها چه شد. ما آنان و بستگانشان را نابود کردیم، و اینها خانههاى خالى و بىصاحب آنهاست که در اثر ستم آنها ویران گشته است. براى آنان که دانا و آگاهند در این ماجرا درسى از عبرت وجود دارد.
در پایان انشاءالله که ظهور نزدیک باشه و ما هم از یاران حضرت باشیم
سایت الف
________________________
